Netherlands Institute for Multiparty Democracy

Case Study 
documents/I/indonesia tri umiyati
De school voor democratie voor een nieuwe generatie politici in Malang in IndonesiëDe school voor democratie voor een nieuwe generatie politici in Malang in Indonesië

De school voor democratie voor een nieuwe generatie politici in Malang in Indonesië

Year of Publication: 2009
Tri Umiyati


“Door de school voor democratie realiseerde ik me dat scholing de sleutel is om mensen het besef bij te brengen dat zijzelf in staat zijn hun lot te veranderen.”

Aldus Tri Umiyati

Achtergrond

In Indonesië ondersteunt het NIMD de plaatselijke school voor democratie waar jonge politici, maatschappelijke activisten en professionals worden opgeleid in democratische waarden en praktijken. De school biedt een uniek platform om burgers bij de plaatselijke politiek te betrekken, een nieuwe generatie democratische politici te kweken en de Indonesische democratie te versterken.

Sinds 2004 zijn er scholen voor democratie opgericht in vijf provincies. Meer dan 500 studenten hebben met succes de eenjarige cursus afgesloten. Ongeveer 100 van hen hebben aan de verkiezingen deelgenomen als parlementskandidaat. Scholen voor democratie zijn het initiatief van de in Jakarta gevestigde Indonesian Community voor Democracy (KID) met steun van het NIMD.

Ik heet Tri Umiyati, afgekort tot Umi. Ik ben zakenvrouw – ik exploiteer een hotel - en ik ben afgestudeerd aan de school voor democratie. Dit jaar heb ik deelgenomen aan de verkiezingen als kandidaat voor de democratische partij. Mijn kiesdistrict is Junrejo een gemeenschap op ongeveer 15 kilometer van de stad Malang.

De politiek heeft altijd al mijn belangstelling gehad. Tijdens mijn jeugd trainde mijn vader mij om politicus te worden. Ik sloot me al jong aan bij zijn partij, maar werd nooit parlementskandidaat omdat ik te jong was en meer ervaring nodig had. In plaats daarvan werd ik actief in de vrouwenbeweging van de partij en gaf ik het bestuur advies op het gebied van emancipatievraagstukken.

Ik kwam drie jaar geleden in aanraking met de school voor democratie toen men pas begonnen was met cursussen aan te bieden. Een vriend van me vertelde mij dat de cursussen niet alleen bestemd waren voor aankomende politici en mensen die maatschappelijk actief waren maar ook voor professionals die meer van democratie wilden weten. Dit trok mij, maar ik was te laat om me aan te melden. Verleden jaar heb ik uiteindelijk de mogelijkheid gegrepen om me in te schrijven.

Toen de cursus begon, begreep ik niet goed hoe deze kleine groep van nog geen 20 man mij iets kon leren over hoe democratie in de praktijk werkt. Maar wat ik daar geleerd heb overtrof mijn stoutste verwachtingen. Men leerde mij kritisch te denken, goed in het openbaar te spreken en mijn politieke ideeën met de toehoorders te delen.

In de cursus maakte ik ook kennis met filosofisch denken. Aangezien ik een praktisch denker ben, moet ik toegeven dat dit nogal moeilijk was. Ik heb echter het belang van denken over democratie vanuit verschillende gezichtspunten leren waarderen. Het heeft me geholpen bij het besef dat democratie in Indonesië kan werken.

Op de school voor democratie heb ik niet alleen de lessen gevolgd, ik hield me ook bezig met praktische buitenschoolse activiteiten. Ik ben opgetreden in een praatprogramma over democratie op radio en televisie, en heb met anderen het initiatief genomen voor welzijnswerk, waarbij we de inwoners van het Singosari district van informatie voorzagen op het gebied van kredietverstrekking voor hun landbouwbedrijven en andere kleine bedrijfjes.

Ik houd van het aforisme “ Kleine eikeltjes brengen machtige eiken voort”, dat wil zeggen grote dingen beginnen uiterst klein. Mijn eigen bedrijf begon ook klein. Daarom ben ik ook in de groei van democratie in Indonesië gaan geloven. De school voor democratie heeft me hiervan overtuigd. Dankzij de cursus die ik gevolgd heb, denk ik dat ik democratischer geworden ben, in die zin dat ik me meer openstel voor discussies met mensen met verschillende achtergronden en meningen. Ik ben ervan overtuigd geraakt dat een democratisch politiek beleid de beste manier is om de omstandigheden van iedereen te verbeteren.

Dit is dan ook de reden waarom ik me in de verkiezingsstrijd heb geworpen. Ik wil een aandeel hebben in deze verbeteringen. In mijn kiesdistrict wonen mensen wier levensomstandigheden afhankelijk zijn van zeer verschillende activiteiten en inkomsten – vanaf landbouw en veeteelt tot aan het vervaardigen van ambachtelijke werken en handel. Als zakenvrouw kan ik alleen maar in de behoeften van een enkeling voorzien. Maar als politicus kan ik mijn ervaring gebruiken om veel meer mensen te helpen hun levensomstandigheden te verbeteren.

De cursus die ik op de school voor democratie heb gevolgd, heeft me de ogen geopend voor het feit dat scholing de sleutel is om mensen zich bewust te helpen maken van hun eigen capaciteiten om hun lot een wending te geven. En aangezien ik toch wel een praktisch denker ben, heb ik al een aantal uitvoerbare ideeën om de economische situatie in mijn kiesdistrict te verbeteren. Zo zou ik bijvoorbeeld graag een bedrijf willen helpen opzetten dat de in Junrejo geproduceerde melk verwerkt tot yoghurt en kaas van goede kwaliteit. Als gevolg daarvan zijn de veeboeren minder afhankelijk van de marktprijs van rauwe melk en komt er meer werkgelegenheid voor de gemeenschap.